Mimo mrozu i śniegu, zupełnie niewzruszony siedział sobie w misie nieczynnej fontanny w pobliżu jednego z ankarskich centrów handlowych...
...i wcinał spokojnie jakieś badyle, jakby nigdy nic.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
O mnie
- Adam Pękalski
- Mieszkam w Ankarze, prowadzę zajęcia z projektowania graficznego i ilustracji na Uniwersytecie Bilkent; oprócz tego pracuję jako ilustrator. W domu zajmuję zaszczytne stanowisko męża swojej żony i ojca swojej córki. Czasami z nudów robię zdjęcia albo różne inne dziwne rzeczy.
To je moje:
Kapitan Kamikaze poleca:
Archiwum bloga
Etykiety
- czachy (36)
- drzwi (12)
- hommages (11)
- imiona tureckie (10)
- Izmir (8)
- jedzone (15)
- Kraków (5)
- Londyn (14)
- ludzie (27)
- mali ludzie (61)
- niesklasyfikowane (48)
- nostalgia (2)
- ogłoszenia parafialne (21)
- pejzaż (90)
- Stambuł (12)
- starożytności (7)
- znaki (6)
- zwierzęta (35)
- życie akademickie (22)
- życie artystyczne (183)
- życie kulturalne (12)
Obserwatorzy
jakiś zającowaty ten królik:D
OdpowiedzUsuń na zawszeEj no, jeszcze umiem odróżnić królika od zająca...;-)
OdpowiedzUsuń na zawszehmm... zając to czy królik, z jakiś powodów bywał wdzięczną muzą i to nie jeden raz. Tu jedna z moich ulubionych odsłon: http://www.book.hipopotamstudio.pl/?p=646
OdpowiedzUsuń na zawsze:)
Chyba królik. Tak czy inaczej, cute!
OdpowiedzUsuń na zawsze@Ikar: Jedna z moich ulubionych książek ever. Mam egzemplarz z autografem Stasysa!
OdpowiedzUsuń na zawszeOMG! Mogłeś nie mówić :)))
OdpowiedzUsuń na zawszeJa swój egzemplarz wyszperałam będąc na studiach na jakimś straganie z tanią książką za 2,50 zł. Do dzisiaj nie mogę mogę się z tym pogodzić, jeśli wiesz co mam na myśli :(
królik po ankarsku [jakkolwiek by to źle nie brzmiało]?
OdpowiedzUsuń na zawsze